FEATURE

သရဲ အေျခာက္ခံရတဲ့ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ၇ လပိုင္းေက်ာ္ ၈ လပိုင္းအတြင္းက ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း ေဒသမ်ားအတြင္း စံခ်ိန္တင္ေရႀကီးေရလွ်ံမႈႀကီး ျဖစ္ပြားေနစဥ္ ကာလအတြင္းမွာ မေကြးတိုင္း ေရစႀကိဳ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ခ်င္းတြင္းျမစ္ တစ္ဖက္ကမ္းက ႐ြာေလး တစ္႐ြာ မွာ အမွန္တစ္ကယ္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။

“ေဟ့ ေရေတြအရမ္းတက္ၿပီကြ ခု႐ြာသခ်ႋင္းမွာထားထားတဲ့ အေလာင္းစင္ နဲ႔ ေသတၱာ ေတြတစ္စစီေရထဲမွာေမ်ာေနၿပီ သြားဆယ္ၾကရေအာင္လာလိုက္ခဲ့ၾက“ ရပ္႐ြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးက ႐ြာကာလသားမ်ားကို စုေဝးေစၿပီးေနာက္ ႐ြာသခ်ႋင္းကုန္း ရွိရာသို႔ လာခဲ့ၾကသည္။

ထို႔ေနာက္ တစ္စီျပန႔္က်ဲေနေသာ လူေသေကာင္တင္ရာ အေလာင္းစင္ ႏွင့္ လူေသေကာင္ထည့္သည့္ အေခါင္း တို႔ကို လိုက္လံသိမ္းစည္းၿပီးေနာက္ ႐ြာဦးဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ သယ္လာခဲ့ၾကသည္။

“ဘုန္းဘုန္း ဘုရား တပည့္ေတာ္တို႔ ပစၥည္းေတြ ေက်ာင္းမွာ ခဏထားခ်င္ပါတယ္ဘုရား ႐ြာသခ်ႋင္းက စင္နဲ႔ ေသတၱာပါ ဘုရား ေရေတြႀကီးလို႔ ေရထဲေမ်ာေနလို႔ပါဘုရား” ”ေအးေအး ဒကာတို႔ ၿခံထဲမွာထားခဲ့ၾကေလ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီအေခါင္းႀကီး ေတာ့ ျပန္သယ္သြားၾက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလာၾကတဲ့ လူေတြေၾကာက္ေနၾကလိမ့္မယ္ အေလာင္းစင္ကေတာ့အရွင္ဆိုေတာ့ ခု တစ္စစီျဖစ္ေနတာဆိုေတာ့ အမွတ္တမဲ့သိမွာမဟုတ္ဘူး” ”တင္ပါ့ဘုရား ဒါဆိုလည္း အေခါင္းကိုေတာ့ သခ်ႋင္းမွာပဲ ျဖစ္သလိုႀကိဳး ခ်ည္ထားလိုက္ပါ့မယ္ ဒါဆိုတပည့္ေတာ္တို႔ ထားခဲ့ၿပီဘုရာ”

“ေအး ေအး ဒကာတို႔” ႐ြာဘုန္းႀကီးက ေက်ာင္းႀကီးတစ္ေက်ာင္းလုံးမွာ တစ္ပါးတည္း ေက်ာင္းထိုင္သည္။ ညဘက္ က်ိန္းေတာ့လည္း ဗိမၼာန္ထဲမွာတစ္ပါးတည္းက်ိန္းသည္။

ပထမည။ ထိုည ၇ နာရီ ၈ နာရီေလာက္ပင္ရွိလိမ့္ဦးမည္။ ေသာ့ခတ္ထားေသာ သံဘာဂ်ာ တံခါး ကိုေဖာက္၍ အရပ္ ရွည္ရွည္ အသားမည္းမည္း လူတစ္ေယာက္ဝင္လာသည္ကို အိပ္မေပ်ာ္ေသးေသာ ဘုန္းဘုန္းမွ ျမင္လိုက္ရသည္။ ထိုလူမွ ဘာမေျပာညာမေျပာႏွင့္ ဘုန္းႀကီးအား အတင္းဝင္လုံးေတာ့သည္။ ဘုန္းႀကီးလည္း ႐ုန္းရင္းကန္ရင္း ႏွင့္ လုံးေထြး သတ္ပုတ္ ၿပီးခဏအၾကာ ထိုလူေပ်ာက္သြားသည္။

ထိုသို႔ျဖစ္ၿပီးမၾကာမွီအခ်ိန္တြင္းမွာပင္ မိန္းမတစ္ေယာက္ကတံခါးကို အတင္းတြန္းၿပီး ”တံခါးဖြင့္ေပးပါ တံခါးဖြင့္ ေပးပါ” ဟုေအာ္ဟစ္ၿပီး သံဘာဂ်ာတံခါးကိုတြန္းလိုက္ဆြဲလိုက္ႏွင့္ တစ္ဝုန္းဝုန္းႏွင့္ ဆူညံေနေတာ့သည္။ သူ႔ေနာက္မွ ခေလးမ်ား ငိုသံကိုလည္း ၾကားလိုက္ရျပန္သည္။ ထိုမိန္းမမွပင္ ”ဟဲ့ကေလးေတြ တိတ္ၾကစမ္း ဘာလို႔အက်ႌ ေတြ ခြၽတ္ေနၾကတာတုန္း ခုျပန္ဝတ္စမ္း” မိန္းမ၏ သဏၰန္ကိုသာ ျမင္ရၿပီး ကေလးမ်ားကိုေတာ့မျမင္ရေပ။ ဘုန္းႀကီးလည္း မ်က္စိမွိတ္၍ ဘုရားစာ သာ ႐ြတ္ေနလိုက္ေတာ့သည္။ ထိုညေတာ့ ဘာသံမွထပ္မၾကားရေတာ့ေပ။

ဒုတိယည။ မေန႔ကအခ်ိန္မွာပဲ မိန္းမတစ္ေယာက္ တံခါးေပါက္သို႔ ေရာက္လာခဲ့ျပန္သည္။ ”ဘုန္းဘုန္း တံခါးဖြင့္ပါဘုရား တံခါးဖြင့္ေပးပါ” သံတံခါးကို လႈပ္၍ ဖြင့္ခိုင္းျပန္သည္။ မိန္းမလို႔ ဆိုေပမယ့္ တစ္ကိုယ္လုံးကို ျမင္ရသည္ မဟုတ္။ ခါးေအာက္ပိုင္း ထမီဝတ္ထားသည္ကိုသာ ျမင္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ခေလးငိုသံမ်ားလည္း မၾကားရေတာ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္ ျဖစ္မည္ထင္သည္။

ဘုန္းႀကီးလည္း မတ္တပ္ထရပ္ ၍ထိုတံခါးေပါက္ဆီသို႔ေ လွ်ာက္သြားလိုက္ေတာ့သည္။ ထိုသို႔ေလွ်ာက္လာေသာအခါမွ ထိုမိန္းမက ေနာက္ျပန္လွည့္၍ ၿခံတံခါးဝသို႔ ျပန္သြားသည္။ ဘုန္းႀကီးလည္း ေနာက္မွလိုက္သြားၾကည့္ရာ တံခါးအျပင္သို႔ အေရာက္ ထိုမိန္းမ ႏွစ္ျခမ္းကြဲ၍ တစ္ျခမ္းက အေရွ႕ဘက္သို႔၎၊တစ္ျခမ္းက အေနာက္ဘက္သို႔ ၎ ႏွစ္ခုကြဲ၍ ထြက္သြား သည္ကိုျမင္လိုက္ရေလေတာ့သည္။ ထိုအခါမွ ဘုန္းႀကီးလည္း ေက်ာင္းထဲသို႔ျပန္ဝင္ ခဲ့သည္။

တတိယည။ ဟိုႏွစ္ညကထက္ နည္းနည္းေနာက္က်သည္။ဘုန္းႀကီးအိပ္မေပ်ာ့္ တစ္ေပ်ာ္ အခ်ိန္ မွာ ဘုန္းႀကီးက်ိန္းေနရာ ေရွ႕တည့္တည့္တြင္ ကိုရင္သာမေဏ ေလး ႏွင့္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ က်ဳံ႕က်ဳံ႕ေလးထိုင္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရ သည္။ ေက်ာင္းသားမွာ အသားျဖဴျဖဴ ႏွင့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီရွည္ကို ဝတ္ဆင္ထားသည္ကို ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ရသည္။ ကိုရင္ေလးကိုေတာ့ကိုရင္သာမေဏေလးတစ္ပါးဟုသာအၾကမ္းဖ်င္းေတြ႕ရသည္။

ဘုန္းႀကီးလည္းဒီတစ္ခါေတာ့ အိပ္လ်က္ႏွင့္ပင္ ပဌာန္းကို ”ေဟတုပစၥေရာ” ဟုအသံထြက္၍ ႐ြတ္ဆိုလိုက္ရာ ထိုသူမ်ားမွ ”အာရမၼဏ ပစၥေရာ” ဟု ေရွ႕မွေက်ာ္၍ ႐ြတ္ဆိုေတာ့ေလရာ ဘုန္းႀကီးမွာ ထိုေနရာမွ ထ၍ ဖုန္းကိုယူကာ ႐ြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈး ကို ဖုန္းဆက္ေခၚေတာ့သည္။

“ဒကာ ဒကာခု က်ဳပ္ေက်ာင္းကိုျမန္ျမန္လာမွျဖစ္မယ္ ခုခ်က္ခ်င္လာခဲ့ပါ” ”တင္ပါ့ဘုရား တပည့္ေတာ္တို႔ သားအဖလာ ခဲ့ပါ့မယ္ ဘုရား ဘာလို႔လဲဘုရာ့ ဘာအေၾကာင္းမ်ားရွိလို႔လဲဘုရာ့” ”ေမးမေနနဲ႔ ဒကာ ျမန္ျမန္သာ ေရာက္ေအာင္လာခဲ့” ”တင္ပါ့ ခုလာပါၿပီဘုရာ့” ဖုန္းေျပာၿပီးလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဟိုကိုရင္ နဲ႔ ေက်ာင္းသားမရွိေတာ့။

႐ြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးမွာ သူ႔သားတစ္ေယာက္ကို ခ်က္ခ်င္းႏႈိး၍ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ အျမန္ဆုံးေရာက္ခ် လာေတာ့သည္။ ”ဘုန္းဘုန္း ဘာျဖစ္လို႔လဲဘုရာ့ က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔လား” ”က်န္းမာေရးက ဘာမွမျဖစ္ဘူးေဟ့ မင္းတို႔လာထားတဲ့ ပစၥည္းေတြ ခုခ်က္ခ်င္း ျပန္သယ္သြားၾကေတာ့” ”ဗ်ာ ဘာျဖစ္လို႔လဲဘုရာ့” ”ဘာျဖစ္ရမလဲ ဒီပစၥည္းေတြေၾကာင့္ ငါ ေကာင္းေကာင္း မက်ိန္းရတာ သုံးရက္ရွိေနၿပီ။ အခု မခံႏိုင္ေတာ့တဲ့ အဆုံး မင္းဆီဖုန္းဆက္ရတာပဲ” ”ဟာ ဒါဆိုရင္ေတာ့ တပည့္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္တည္းေတာ့မျဖစ္ဘူး ႐ြာထဲကေကာင္ေတြလွမ္းေခၚလိုက္ဦးမယ္ဘုရာ့”႐ြာထဲမွာကာလသား ၁၀ ေယာက္ ၁၅ ေယာက္ေလာက္အားဖုန္းဆက္လွမ္းေခၚၿပီးေနာက္ ထိုပစၥည္းမ်ားကို သခ်ႋင္းသို႔ျပန္သြားပို႔ရန္ ျပင္ရေတာ့ သည္။

“ဒကာႀကီး မင္းတို႔ေကာင္ေတ ြတစ္ေကာင္မက်န္ အကုန္လုံးျပန္ေခၚသြားၾက “ ”တင္ပါ့ ကဲ ဒီဝင္းထဲကို လိုက္လာၾကတဲ့ သူေတြ မင္းတို႔အားလုံးကိုယ့္ေနရာကိုယ္ျပန္လိုက္ခဲ့ၾက ငါ႐ြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးက ေခၚေနတယ္ တစ္ေယာက္မွ မက်န္ခဲ့ေစနဲ႔” ထိုညတြင္းခ်င္းပင္ ထိုပစၥည္းမ်ားကို သူ႔ေနရာသူသြားျပန္ထားၾကရေလသည္။

ေရကအကုန္လုံး မဟုတ္ေတာင္ သုံပုံႏွစ္ပုံေလာက္ ျပန္က်သြား၍ ေတာ္ေသးေတာ့သည္။ ေနာက္ေန႔ညမွစ၍ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းတြင္ ဘာသံမွမၾကားရေတာ့ပဲ ယခင္အတိုင္း ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အိပ္စက္၍ ရၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ဘုန္းဘုန္းမွ မိန႔္ေတာ္ မူပါသည္။သူတို႔တစ္ကယ္ရွိၾကပါတယ္တဲ့။

Credit:သရဲေျခာက္တဲ့ေနရာ

Leave a Comment